Kiełki fasoli mung jako źródło białka i witamin

Facebooktwitterrss

Kiełki fasoli mung, a właściwie fasoli złotej są najczęściej spotykanym sposobem podania tej rośliny w Polsce. Czasami są nazywane kiełkami sojowymi, chociaż nie powstają z soi. Fasola mung pochodzi z Azji południowo-wschodniej. I tam jest podstawowym warzywem. W Europie jest często spotykana w lokalach azjatyckich pod postacią kiełków lub makaronu. Należy zauważyć, że makaron sojowy nie jest zrobiony z soi tylko właśnie z fasoli mung. Łatwo go poznać, ponieważ po ugotowaniu jest praktycznie bezbarwny.

Kiełki fasoli mung są spotykane nie tylko w daniach azjatyckich, ale i w kuchni wegetariańskiej. Ich popularność wynika z dużej zawartości białka (powyżej 25%) i znikomej zawartości cukrów. Oczywiście takie proporcje oznaczają, że kiełki praktycznie nie mają smaku. Druga przyczyna popularności to łatwość zrobienia własnych kiełków w warunkach domowych. Wystarczy nasiona fasoli mung namoczyć przez 12 godzin i po czterech dniach mamy własne kiełki.

kiełki fasoli mung
Kiełki fasoli mung

Kiełki fasoli mung są jednymi z większych. Mają 5-10 cm długości i około 3 mm średnicy. Można je jeść na surowo, duszone, smażone lub w zupie. Nie należy się nastawiać na delektowanie się kiełkami – nie mają smaku. Nawet posolenie niewiele pomaga. Ewidentnie muszą być składnikiem bardziej złożonego dania. Natomiast konsystencję mają świetną. Nawet duszone długo zachowują kruchość.

Teraz już wiem jak to smakuje.

Fasola Piękny Jaś z chilli i czosnkiem

Facebooktwitterrss

Fasola powinna być posiana wiosną, aby dojrzała w końcu września. Ta roślina jest łatwa w uprawie i może rosnąć w ogródku, czy nawet na balkonie. Swoją popularność zawdzięcza w dużej mierze łatwości przechowywania. Nasiona są zbierane już podsuszone i po wyłuskaniu suszą się dalej. Wilgotność w okresie przechowywania zwykle nie przekracza 10%. Niska zawartość wody uniemożliwia rozwój bakterii, czy grzybów, dzięki temu plon może być przechowywany przez kilka lat bez utraty jakości.

Fasola wymaga namoczenia w zimnej wodzie przed  obróbką w kuchni, gdyż inaczej będzie twarda jak kamień. Nasiona powinny leżeć w wodzie co najmniej 12 godzin, a najlepiej całą wodę. Powyższe zalecenie dotyczy wszystkich odmian roślin strączkowych. Fasola pochłonie dużo wody. Po moczeniu odmiana Piękny Jaś zwiększa masę dwa i pół do trzech razy. Trzeba o tym pamiętać dokonując zakupów.

Fasola na ostro
Fasola z chilli i czosnkiem

Gotowanie fasoli trwa 20-30 minut. Mniej czasu we wrzątku oznacza, że nasiona będą chrupiące i bardzo atrakcyjne kulinarnie, ale dłuższy czas zapewni, że będą lżej strawne. Fasola ma charakterystyczny smak i wyraźnie różniącą się skórkę pełną błonnika. Dużo wyrazistości można jej dodać poprzez polanie jej masłem ze smażonym czosnkiem i chilli. Fasola bardzo pasuje do piwa i jest znacznie zdrowsza niż chipsy.

Teraz już wiem jak to smakuje.

Cykoria – łódeczki z serem i łososiem

Facebooktwitterrss

Cykoria sałatowa to popularna odmiana cykorii podróżnik. Jadalne są młode liście i korzenie. W Polsce jest uprawiana i łatwo dostępna. Jednak popularność jest ograniczona przez błędne przekonanie, że cykoria jest bardzo gorzka.

Podstawowym zabiegiem przygotowania, którego wymaga cykoria, jest rozdzielenie liści i ich namoczenie w zimnej wodzie. Liście trzeba spróbować. Ja w ciągu ostatnich kilku lat nie spotkałem gorzkich. Faktycznie mają inny smak niż sałata, ale są łagodniejsze niż biała kapusta. Liście po namoczeniu, umyciu i odcieknięciu mogą być dalej przetwarzane.

cykoria łódeczki z twarogiem
Łódeczki z cykorii

Uważam, że świetnym pomysłem na przystawkę jest cykoria w postaci łódeczek nadziewanych twarogiem i łososiem. Do dekoracji można dodać natkę kopru. Surowy łosoś nie wymaga solenia, a w zestawieniu z delikatnym serem można wyczuć każdy smak z osobna. Nie należy przesadzać z solą, bo jej intensywność maskuje inne smaki. Łódeczki oczywiście można zrobić również z wędzonym łososiem, ale wtedy zdominuje on smak twarogu i cykorii.

Teraz już wiem jak to smakuje.

Pak Choi – kapusta właściwa chińska

Facebooktwitterrss

Kapusta właściwa chińska, czyli pak choi jest warzywem pochodzącym z Azji wschodniej. Jest uprawiana głównie w Chinach, Ameryce Północnej i w Europie. Pak choi jest blisko spokrewniona z popularną kapustą pekińską i ma podobną budowę. Ma liście odziomkowe, o grubych łodyżkach. Blisko korzenia są bardziej zgrubiałe niż u krewniaczki, a dalej są cienkie i zielone. W przeciwieństwie do innych kapust popularnych w Polsce, ta ma liście luźno rozłożone. Dzięki temu można ją umyć w środku bez rozłamywania.

Pak choi rośnie krótko. Mimo, że to jest roślina z klimatu cieplejszego niż polski, z powodzeniem można ją tu uprawiać. Różnica jest taka, że w Polsce daje jeden plon, a w swoim naturalnym środowisku dojrzewa dwa razy w roku. Nasiona są łatwo dostępne i bez problemów można ją siać w przydomowych ogródkach, czy nawet w dużych plantacjach rolniczych.

kapusta pak choi
Kapusta pak choi

Kapusta chińska ma wiele zastosowań. Ludziom przywykłym do kapusty pekińskiej można powiedzieć, że oba te warzywa można stosować zamiennie, gdyż są bardzo podobne. Według mnie pak choi smakuje ciekawie. Można wyczuć smak kapusty pekińskiej, ale i sałaty rzymskiej. Zielone liście są twardsze i mają inny aromat. Mimo, że łodyżki są bardzo mięsiste to nie mają twardych włókien. To warzywo może być z powodzeniem spożywane na surowo w postaci sałatek i surówek jak i smażone z mięsem i innymi warzywami, jak to się je w Azji.

Teraz już wiem jak to smakuje.